Sinds kort is mijn – van nationaliteit Nederlandse – vriend eveneens een inwoner van Lummen. Verleden week viel er dan ook een kaartje in de bus met een vriendelijke uitnodiging voor het eerstvolgende ‘onthaal van nieuwe inwoners’. Op het programma staan onderandere uitleg over de gemeentelijke diensten, koffie en taart en een maar liefst twee uur durende rondrit langs de bezienswaardigheden van Lummen.

Begrijp mij niet verkeerd, ik vind dit een bijzonder goed initiatief. Maar ik vraag mij toch af wat men in die twee uur durende rondrit allemaal gaat bezoeken... Waarschijnlijk wordt er gepasseerd langs het Schulensmeer, één van de trekpleisters van Lummen en bijzonder aangenaam om vlakbij te wonen (ik kan het weten!). Vervolgens gaat de bus naar de ‘Dikke Eik’, leuk om te zien en omringd met verhalen vanuit de middeleeuwen. En dan...? Misschien zou de bus de vier Lummense kastelen kunnen passeren, als dit tenminste mag van allevier de landeigenaren. Uit een verre kindertijd meen ik mij te herinneren samen met mijn vader eens weggestuurd te zijn van zo’n kasteel, terwijl mijn vader mij enkel wou laten kennismaken met het culturele erfgoed van de gemeente. 
Het gemeenteplein zelf heeft ook wel enkele mooie gebouwen, voorop natuurlijk het gemeentehuis en de kiosk die onze nieuwste gemeentebewoners met bewondering zullen bekijken. Vervolgens draaien zij zich echter om, en gaan op zoek naar de bibliotheek. ‘De bibliotheek?’ ‘Waar?’ ‘Daar, midden in dat grote appartementsblok.’ ‘Waar?’ Jawel beste nieuwe inwoners, middenin dat gebouw zie je een kleine doorgang en als je die volgt tot achterin tref je daar de Lummense bibliotheek aan. De bibliotheek werd daar midden jaren tachtig voor enkele jaren ondergebracht (ondanks de lamentabele staat van het gebouw is, een bezoeker treft er op dit moment zelfs geen werkend toilet meer aan). Vandaag kwam ik toevallig de bevoegde schepen tegen die me zei dat er snel goed nieuws zou volgen, en er snel werk van zou worden gemaakt. Dat hoor ik ondertussen al twee jaar, en de bibliotheekmedewerkers al heel wat langer. Maar hoop doet leven, dus ik hoop dat er nu eindelijk echt werk wordt gemaakt van een nieuwe bib. Een andere ‘bezienswaardigheid’ in het dorp is het OCMW-gebouw. Vroeger werd dit gehuisvest in een prachtig oud gebouw vlakbij de kerk. Wegens plaatsgebrek werd het vervolgens ‘heuvelopwaarts’ verplaatst, naar een gebouw dat er nog net wat beter uitziet dan de bibliotheek. En om de soap af te maken, werd (weer) wegens plaatsgebrek een deel van de diensten naar het vroegere kinderopvangtehuis ‘het Merelnestje’ overgebracht. Ook de OCMW-medewerkers wachten al jaren op een (nieuw) gebouw waarin alle diensten samenzitten, en dat geschikt is voor hun werkzaamheden. Zij hebben echter nog minder geluk, want de plannen voor een nieuw OCMW-gebouw zijn voorlopig op de lange baan geschoven. Twee nieuwe gebouwen zouden teveel geld kosten, en geld groeit niet aan de bomen, zelfs niet aan onze Dikke Eik. 

Men zou zich echter kunnen afvragen of een betere planning dit allemaal had kunnen voorkomen. Voor mijzelf heb ik het antwoord op die vraag allang. En u...?